2013 ജൂലൈ 18, വ്യാഴാഴ്‌ച

പ്രയത്നം

കൽപണിക്കാരൻ ചന്ദ്രനും ഞാനും അടുത്ത കൂട്ടുകാരായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞതും ആദ്യത്തെ കണ്മണി പിറന്നതും ഒരേ ദിവസമായതും യാദൃശ്ചികമാകാം .
മകനെ പ്രഗല്‍ഭ ഡോക്ടർ ആക്കണമെന്നു അവൻ മുട്ടിൽ
 ഇഴയുന്ന കാലത്തേ ഞാനും ഭാര്യയും തീരുമാനിച്ചു.
അതിനുവേണ്ടി അവനെക്കാൾഏറെ ഞങൾ പണിയെടുത്തു. ദാരിദ്ര്യം അരമുറുക്കിയ പാടുകൾ അവനെ കാണാതെ  ഒളിപ്പിച്ചു.
ദീർഘവീക്ഷണമില്ലാത്ത ചന്ദ്രൻ മകനെ കുറിച്ച് വേവലാതി പൂണ്ടില്ല.
അവൻ ഉണ്ടപ്പോൾ മകനും ഉണ്ടു.ഉണ്ണാനില്ലാതെ അവർ വെള്ളം കുടിച്ചു കിടന്നപ്പോൾ മകനും മുണ്ട് മുറുക്കിയുടുത്തു കിടന്നു .
കാലം മുന്നോട്ടു കുതിച്ചപ്പോൾ ഞങ്ങൾ  ആഗ്രഹിച്ച പോലെ, മകൻ‍ ഡോക്ടർ ആയി .അതിപ്രശസ്തനായ മന:ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍ !
പക്ഷെ ചന്ദ്ര ന്റെ മകനോ അവനെപ്പോലെ വെറുമൊരു കൽപണിക്കാരനായ പച്ചമനുഷ്യൻ !!!

എന്ത് ചെയ്യാം ...ഇന്ന് ചന്ദ്ര ന്റെ പേരക്കുട്ടികളാണ് ഞങ്ങളെ മുത്തശാ മുത്തശീ എന്നൊക്കെ വിളിക്കുന്നത്‌ ! 

9 അഭിപ്രായങ്ങൾ:

  1. മക്കളെക്കണ്ടും മാമ്പൂ കണ്ടും കൊതിയ്ക്കരുതെന്ന് അവര്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്

    മിനിക്കഥ വളരെ സംസാരിയ്ക്കുന്നു

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  2. ഗുണ പാടമുള്ള കുട്ടികഥ ആശംസകള്‍

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ
  3. പ്രയത്നത്തിന്` ഫലമുണ്ടായല്ലോ, പിന്നെന്തു വേണം ..?

    നല്ല സന്ദേശം .. ഭാവുകങ്ങള്‍

    മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ